บันทึกการประชุมปฏิบัติการ | ข้อแนะนำการประชุมปฏิบัติการ | คำแนะนำในการประชุมปฏิบัติการ การประกาศการสร้างความแข็งแกร่ง กับพันธมิตรป่าไม้เอเซีย (เอ เอฟ พี)

การประชุมปฏิบัติการระดับภูมิภาคในการสร้างความแข็งแกร่ง
กับพันธมิตรป่าไม้เอเซีย
30 สิงหาคม – 1 กันยายน 2547 โยกยาคาตา ประเทศอินโดนีเซีย

บันทึกการประชุมปฏิบัติการ

หลักการ

สืบเนื่องจากการที่ได้มีการตัดสินใจระหว่างการประชุมครั้งที่ 3 ของ เอ เอฟ พี ในคิซาราซุ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และ งานไอทีทีซี ดีซิชั่น 3 (XXXIV)
ประเทศอินโดนีเซียได้เป็นเจ้าภาพในการจัดการประชุมปฏิบัติการระดับภูมิภาคในการสร้างความแข็งแกร่งกับพันธมิตรป่าไม้เอเซีย ตามที่กำหนดไว้ในงาน ไอทีทีซี ดีซิชั่น วัตถุประสงค์ ในการประชุมปฏิบัติการนี้ คือ

• ขัดเกลาและทำให้เป้าหมายของ เอ เอฟ พี ทำได้จริง และกลไกของวิธีการ
• ดึงจากประสบการณ์และบทเรียนที่ได้เรียนรู้ในผู้เข้าร่วมที่คล้ายกัน โดยเฉพาะผู้เข้าร่วมปลูกป่าลุ่มน้ำคองโก
• เชิญชวนทรรศนะและการสนับสนุนจากผู้เข้าร่วมที่หลากหลายด้วยกันจากชุมชนพลเรือนและส่วนบุคคลในการ
• สร้างแผนงานและกิจกรรมของพันธมิตรป่าไม้เอเซีย
• สร้างเครือข่ายในการแบ่งปันข้อมูลระหว่างพันธมิตร รวมถึงผู้เข้าร่วมจากชุมชนพลเรือนและส่วนบุคคล
• ให้คำแนะนำกับผู้เข้าร่วมต่าง ๆ กันในการสร้างความแข็งแกร่งกับพันธมิตรป่าไม้เอเซีย

จากทั้งหมด 160 ผู้เข้าร่วมและผู้สังเกตุการณ์ในการเป็นตัวแทนรัฐบาล 12 ประเทศ 7 องค์กรณ์ระหว่างรัฐบาล 28 กลุ่ม
เอ็นจีโอ 14 ฝ่ายบุคคล 6 มหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัย และ 5 ผู้บริจาคโครงการ (บันทึกโดย อิมาอิซูมิ ตัวเลขแต่ละ จำนวนควรจะถูกนับซ้ำตามประเภทใหม่)

Top

พิธีเปิด

ด็อกเตอร์ เออร์ ซานโยโต้ เป็นตัวแทนผู้ว่าของจังหวัดเขตพิเศษ โยกยาคาตา ต้อนรับผู้แทนสู่เมือง

ตัวแทนของผู้อำนวยการของ ไอทีทีโอ นายอัมฮา บิน บวง ผู้ช่วยผู้อำนวยการด้านข้อมูลเศรษฐกิจและตลาดอัจฉริยะ
กล่าวซ้ำว่าหลังการประชุมสามครั้งที่ผ่านมา การประชุมครั้งนี้ ได้มีขึ้นเพื่อ เอ เอฟ พี ในการเริ่มก้าวย่างแรก ของการให้คำปรึกษา สร้างแนวคิดและวิธีการ ไอทีทีโอหวังว่าการประชุมปฏิบัติการจะเป็นการสนับสนุนต่อการ สร้างความแข็งแกร่งให้กับมูลนิธิ เอ เอฟ พี ในการไปสู่การประชุมครั้งที่สี่

นายอิชิโร่ อิชิคาว่า รองรัฐมนตรีอาวุโสฝ่ายการเกษตร ป่าไม้และประมงของญี่ปุ่น ได้เน้นว่าการประชุมปฏิบัติการนั้นเป็นการปรึกษาโครงสร้างองค์กรและกลไกการตัดสินใจ กระบวนการในการพิจารณาและวิธีการของกิจกรรมที่
เป็นไปได้พอ ๆ กับกิจกรรมปัจจุบันและมาตรการในการส่งเสริม 3 ประเด็นของ เอ เอฟ พี ที่มีชื่อว่า “การควบคุมการ
ตัดไม้เถื่อนและการค้าไม้เถื่อน การป้องกันไฟป่า และการฟื้นฟูและการปลูกป่าในพื้นที่และป่าเสื่อมโทรม” เขายังได้แจ้งด้วยว่าการประชุมครั้งที่ 4 ของ เอ เอฟ พี จะจัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 8-10 ธันวาคม 2547

นาย โก ซาพาจาดี ผู้อำนวยการทั่วไปการอนุรักษ์ธรรมชาติและการป้องกันไฟ รัฐมนตรีว่าการป่าไม้ อินโดนีเซีย เป็นตัวแทนด็อกเตอร์ โมฮัมหมัด ปราโกโซ ได้ทำการเปิดการประชุม โดยนาย ซาปราจาร์ดี ได้เน้นในหมายเหตุการเปิดตัวของเขาว่ามีความจำเป็นต่อการพัฒนาโครงสร้างและกลไกของ เอ เอฟ พี เพราะฉะนั้น การประชุมการปฏิบัติการสามารถมีเกิดขึ้นได้พร้อมกับคำแนะนำที่สามารถประยุกต์ได้และเป็นรูปธรรมพอ เกี่ยวกับโครงสร้างและ
กลไกของพันธมิตร

นาย โตชิคัตสุ มัตสุโอกะ สมาชิกของตัวแทนทำเนียบของญี่ปุ่นได้เน้นถึงความสำคัญของประเด็นของการตัดไม้และ การค้าไม้ที่ผิดกฎหมายให้ถูกจัดการและควบคุมโดยผู้เข้าร่วมที่เกี่ยวข้องทั่วโลก ได้มีการศึกษาหัวข้อและพิจารณาถึง
หัวข้อที่สำคัญในประเทศญี่ปุ่น ที่ผูกมัดทั้งสองฝ่ายและ นานาชาติ รวมถึง การก่อตั้ง เอ เอฟ พี

Top

ครบองค์สมัยประชุม

ดึงจากประสบการณ์และบทเรียนที่ได้เรียนรู้ในหุ้นส่วนคล้ายคลึงกัน
ประธาน นายจอฮารี โอรัทมันกุน (ผู้อำนวยการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อินโดนีเซีย)

การนำเสนอโดย นายยูจิ อิมาอิซูมิ (ผู้ช่วยผู้อำนวยการ สำนักงานความร่วมมือการปลูกป่า นานาชาติ หน่วยงานการ
ปลูกป่าของประเทศญี่ปุ่น) นายฟรังซัวร์ ออสซามา (ประธานของ อาร์ไอดีดีเอซี – เครือข่ายนานาชาติการพัฒนาผดุง
รักษาในอัฟริกากลาง) เอกอัครราชทูต เดวิด เอช คอเปอร์ (ผู้อำนวยความสะดวก ซีบีเอฟพี) และ นางอเดลิน่า คามาล (เจ้าหน้าที่อาวุโส สำนักงานการพัฒนาทรัพยากรของ เลขาธิการ อาเซียน)

นาย ยูจิ อิมาอิซูมิ ได้แจ้งว่า 2 ปีก่อน เอ เอฟ พี ได้เริ่มต้นในลักษณะ “ประเภท 2” ในการประชุม ดับบลิว เอส เอส ดี ที่ โยฮันเนสเบิร์ก ในการประชุมครั้งที่สอง เดือนกรกฏาคม 2546 ในโยกยาคาตา เอ เอฟ พี ถูกจำกัดความเป็น พันธมิตร
ที่เปลี่ยนแปลงได้พร้อม ผู้เข้าร่วมที่แตกต่างกันและสามพื้นที่เป้าหมาย (การตัดไม้เถื่อน การป้องกันไฟ การฟื้นฟู) ในการประชุมครั้งที่สาม ในเดือนพฤศจิกายน 2546 ที่ประเทศญี่ปุ่น มีการพูดกันถึงแผนงาน เช่น มาตรฐานต่ำสุดของการ
ปฏิบัติตามกฏหมาย โครงร่างของพิกัดภาษี ฐานข้อมูลของสิ่งอำนวยความสะดวกในการอบรม การทบทวนความ
พยายามในการฟื้นฟูที่ผ่านมา มีกว่า 10 แผนงานบนเวปไซต์ในลำดับขั้นตอนที่ต่างกันของการวางแผน และ/หรือวิธี
การ รวมถึงปัจจุบันนี้เอ เอฟ พี กับ 16 รัฐบาล 8 องค์กรระหว่างรัฐบาล และ 4 กลุ่มเอ็นจีโอ มีเวปไซต์ เอ เอฟ พี ได้รับการสนับสนุน และ/หรือ กล่าวถึงโดย ไอทีทีซี ในเดือนพฤษภาคม 2546 ยูเอ็นเอฟเอฟ 3 ในเดือนมิถุนายน 2546 อาเซียน+3 ในเดือนสิงหาคม 2546 ญี่ปุ่น-แผนอาเซียน ในเดือนธันวาคม 2546 และ ในการประชุมสุดยอด จี 8 ในเดือน มิถุนายน 2547 ประเทศสหรัฐอเมริกา เอ เอฟ พี ได้เข้าหาเสมือนเป็นผู้ริเริ่มระดับภูมิภาคที่ได้รับการรับรู้อย่างดี ผู้เข้า
ร่วมส่วนมากควรร่วมกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากส่วนบุคคล ยิ่งไปกว่านั้น เอ เอฟ พี ควรเพ่งที่ไปการลงมือทำมากขึ้น
และการร่วมมือประหยัดค่าใช้จ่ายระหว่างผู้เข้าร่วมและผู้ริเริ่ม

นายฟรังซัวร์ ออสซามา นำเสนอว่าเขตอัฟริกากลาง มีลักษณะที่คล้ายคลึงกันกับเขตอาเซียน การรับรู้เกิดขึ้นจาก
ประเด็นการอนุรักษ์ที่ได้เพิ่มความกดดันจากกลุ่มเอ็นจีโอ และธนาคารโลกต่อรัฐบาลซึ่งนำพวกเขาไปสู่การผูกมัด
ทางสถาบันในระดับที่สูงขึ้นซึ่งเป็นผลให้ก่อเกิดโคมิแฟค มีพันธมิตรมากมายในเขตอัฟริกากลางหนึ่งในนั้นคือ พันธมิตรป่าไม้ลุ่มน้ำคองโก (ซีบีเอฟพี) ซีบีเอฟพี สนับสนุนคำสั่งของโคมิแฟค เป้าหมายของซีบีเอฟพีคือเพื่อกระตุ้น เอสเอฟเอ็ม และสนับสนุนการเติบโตทางเศรษฐกิจ การท้าทายอันสำคัญคือการสร้างสมดุลระหว่างการ
พัฒนาและสิ่งแวดล้อมใน ซีบีเอฟพี และโคมิแฟค ความท้าทายอันยิ่งใหญ่คือการแปลข้อผูกมัดไปเป็นการลงมือ
กระทำในการเปลี่ยนแปลงระดับรากหญ้าเพื่อบรรเทาความขาดแคลนและส่งเสริมการปลูกป่าสงวน

เอกอัครราชทูต เดวิด เอช คอเปอร์ ได้นำเสนอว่าถึงแม้ว่าโครงสร้างซีบีเอฟพีทั้งหมดยังไม่ได้ถูกก่อตั้ง แต่แผนงานที่
ครอบคลุมจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า สิ่งนี้เป็นหลักประกันซีบีเอฟพีที่จะไม่เป็นการมีพิธีรีตองมากเกินไป ทั้งการกระทำด้วย บทเรียนหลัก 4 ข้อ ที่ได้ศึกษามีดังนี้

• เป้าหมายที่มีอยู่ก่อนหน้านี่และสถาบั ควรได้มีการตีค่าพันธมิตรสนับสนุนเพียงองค์กรที่มีอยู่เท่านั้น
• ซีบีเอฟพีมีความสำคัญโดยเป็นสัญลักษณ์และได้รับความเชื่อถือและการสนับสนุน
• บทบาทอันสำคัญของความเป็นผู้นำ
• ค่าของเวลาและความเสี่ยง ( ครั้งแรกซีบีเอฟพีถูกมองเป็นการข่มขู่ต่อผู้ริเริ่มรายอื่น แต่ขณะนี้ได้ถูกจัดว่าเป็นหนึ่ง
  ในพวกเขา) จังหวะถูกต้องในการเปิดตัวซีบีเอฟพี ความเสี่ยงในการไม่มีโครงสร้างจำกัดความที่ดีพอก่อนเริ่ม
  โครงการ มีการติดตามการนำเสนอที่น่ารำคาญสองอย่างซึ่งคือการปรึกษาในเรื่องความท้าทายด้านการเมืองขณะปฏิบัติงานโครงการเขายังได้ขอบคุณ เอ เอฟ พี สำหรับ การเชื้อเชิญ และ โอกาสในการเข้ามามีส่วนร่วม ในการประชุมปฏิบัติการซีบี
  เอฟพี อำนวยความสะดวก ความสำคัญของการก้าวไปข้างหน้าด้วยกันบนประเด็นการจัดการป่าไม้สงวน โดยเฉพาะ การดิ้นรนต่อต้านการตัดไม้และค้าไม้ผิดกฎหมายซึ่งความสำเร็จและความล้มเหลวในหนึ่งพันธมิตรมีอิทธิพลด้วยกัน

นาง เอชเจ อเดลีน คามาล ได้เน้นถึงกฎเกณฑ์และกลไกของการประสานงานของกลุ่มอาเซียน และวิธีการและหนทาง
ที่จะก้าวไปข้างหน้าสู่การประสบผลต่อความผสมผสานระดับภูมิภาคของอาเซียน เธอได้เน้นถึงลักษณะเด่นสะดุดตา
จากการประสานงานระดับภูมิภาคของอาเซียนเป็นดังคำแนะนำที่จะก้าวไปข้างหน้าสู่ความสำเร็จของเอเอฟพี สิ่งเหล่า
นี้รวมทั้งความต้องการอื่น ๆ ที่จะก่อเกิดวิสัยทัศน์ทั่วไปและเป้าหมายระหว่างผู้เข้าร่วมด้วยกันและการเยี่ยมชมซ้ำ ตาม
ระยะเวลา กำหนดหลักเกณฑ์และกลยุทธ์ซึ่งเน้นความเป็นหุ้นส่วนระหว่างสมาชิกเอเอฟพีก่อตั้งกลไกบางประเภท
สำหรับปฏิบัติการและการสอดส่องดูแล จัดสิทธิพิเศษที่ชัดเจนและบรรทัดฐานที่จะชักนำผู้เข้าร่วมในการส่งมอบ
ข้อเสนอแนะและปฏิบัติกับเขา พัฒนาแผนการปฏิบัติในรายละเอียด ระยะยาว ระยะกลาง และเฝ้าติดตาม กำหนด
การแทรกแซงการพัฒนาที่เหมาะสมสำหรับแต่ละลำดับขั้นตอนของการประสานงาน ส่งเสริมความเเป็นผู้นำระหว่าง
ผู้เข้าร่วมด้วยกันเพื่อที่จะเป็นแนวหน้าในการปฏิบัติงานของแผนการปฏิบัติ มีการสนับสนุนการประสานงานที่แข็ง
แรงในรูปแบบของกองเลชาธิการที่เต็มสมบูรณ์และมีประสิทธิภาพ และให้แน่ใจว่าแผนปฏิบัติของเอเอฟพีนั้น สอด
คล้องกับความสนใจของผู้เข้าร่วมต่าง ๆ เธอยังได้เน้นถึงความต้องการเพื่อเอเอฟพี ที่จะกำหนดหนทางในการเติมเต็ม
แนวริเริ่มที่มีอยู่ในเขตอาเซียนและไม่ทำซ้ำกับพวกเขา ในเรื่องนี้เธอเน้นหนักถึงผลประโยชน์เพื่อเอ เอฟ พีที่จะเข้าไป ใช้และทำให้กลไกและการประสานงานที่ก่อตั้งขึ้นมาที่มีอยู่เป็นประโยชน์ภายในเขตอาเซียน เช่น อาเซียนและ โครงงานอาเซียน+3 ซึ่งได้มีคำสั่งที่ระบุไว้ที่จะปราศรัยประเด็นสิทธิพิเศษในเนื้อหา 3 อย่างของเอ เอฟ พี และเติมเต็ม และสนับสนุนความริเริ่มที่มีอยู่ในการปราศรัยประเด็นเหล่านี้

การวิเคราะห์จากระดับพื้นล่างตามการนำเสนอได้เน้นว่าความเป็นหุ้นส่วนนี้เกิดจากความสมัครใจ และมีตำแหน่งเท่า
เทียมกัน ความเป็นหุ้นส่วนได้เพิ่มแรงกดดันต่อผู้ผลิตไม้และการจัดการปรับปรุงป่า ที่ต้องการข้อผูกมัดจากหุ้นส่วน
ทั้งหมดพอ ๆ กับ กองทุนทรัพยากร

Top

ครบองค์สมัยประชุม

การขัดเกลาและทำให้เป้าหมายของ เอ เอฟ พี ทำได้จริง และกลไกของวิธีการ
ประธาน นาย แพททริค เดิร์สท (เอฟเอโอ กรุงเทพ)

การนำเสนอโดย ด็อกเตอร์ ทาเคชิ โทมา (ซีไอเอฟโออาร์) และ นาง นีน่า ฮาส (เลขาธิการแบ่งปันข้อมูล เอ เอฟ พี) ด็อกเตอร์ อากัส เซตยาโซ่ (ผู้อำนวยความสะดวกแผนงานสำหรับอินโดนีเซีย – ยูเค เอ็มโอยู ต่อต้านการตัดไม้เถื่อน) และ นาย นานดัง พรีฮาดี (รัฐมนตรีป่าไม้ อินโดนีเซีย) นาย บัมบัง เมอร์ดีโอโน (ผู้อำนวยการสำนักงานการลงทุนและ
ความร่วมมือประหว่างประเทศ รัฐมนตรีป่าไม้ อินโดนีเซีย)

ด็อกเตอร์ทาเคชิ โทม่า และนาง นีน่า ฮาส ได้นำเสนอ โครงสร้างปัจจุบันของ เอ เอฟ พี รวมถึงกลไกการทำการตัด
สินใจ กิจกรรมแบ่งปันข้อมูล กลไก แผนงานและความเกี่ยวพันทางการเงินสำหรับความเป็นหุ้นส่วน พวกเขาได้ระบุ
ว่า เอ เอฟ พี ควรทำตัวเป็นเหมือนตัวเร่งปฏิกิริยาในการทำงานกิจกรรมที่สัมพันธ์กัน และ จัดหาที่ประชุมเพื่อการแบ่ง
ปันข้อมูล เพื่อเหตุผลนี้ เอ เอฟ พี ควรให้ความสนใจอย่างมากในกลไกการตัดสินใจในการประชุมของพวกเขา กิจกรรมการแบ่งปันข้อมูลเป็นเหมือนแก่นของธุรกิจกลไกแผนงานเป็นเหมือนการปฏิบัติทำและความเกี่ยวพันทาง
การเงินเป็นความเป็นหุ้นส่วน นอกจากนี้ เอ เอฟ พี ควรแสดงตัวให้ชัดมากขึ้น ในความเป็นหุ้นส่วนและเอกลักษณ์
ของมันต่อองค์กรที่คล้ายกันองค์กรอื่น

ด็อกเตอร์ อากัส เซตยาโซ่ และ นายนานดัง ปริฮาดี ได้นำเสนอว่า ความเป็นหุ้นส่วน เป็นความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล หรือ และองค์กร ซึ่งคู่สัญญามีการประสานงานที่ใกล้ชิดและแบ่งสิทธิตามระบุและความรับผิดชอบ ความเชื่อใจ การ
แบ่งปันความรู้ และ ความร่วมมือ เป็นปัจจัยศูนย์กลางของความเป็นหุ้นส่วนระหว่างองค์กรที่มีประสิทธิภาพ ตามบท
เรียนที่ได้เรียนรู้กันมาจาก อินโดนีเซีย - ความเป็นหุ้นส่วน ยูเค ในการต่อต้าน ตัดไม้ผิดกฎหมาย เขาได้เสนอแนะให้
กับเอ เอฟ พี ว่า
ก. ตามประเภทสถาบัน เอ เอฟ พี มีแนวโน้มที่จะเป็นสถาบันแบบ แบ่งการบริการ มันจะปราศรัยถึงความสนใจทั่ว
ไป ทำงานผ่านกลยุทธ์ที่ตกลงกัน และ ทำงานบนพื้นฐานการสนับสนุนของหุ้นส่วนกัน
ข. เงื่อนไขที่จำเป็น การเตรียมโครงสร้างต้องถูกกระทำก่อนที่ความเป็นหุ้นส่วนที่มีประสิทธิภาพจะก่อตัวขึ้นอย่าง
จริงจัง การเตรียมการนี้มีบางสิ่งที่ต้องทำในการสร้างความเชื่อใจ การประเมินความรู้ของผู้เข้าร่วมและสมรรถนะ
ระดับสถาบัน
ค. การแบ่งปันข้อมูล เริ่มด้วยการกระทำด้านการแบ่งปันข้อมูล และ วางข้อเสนอแนะอื่น ๆ ไว้เป็นสิทธิพิเศษถัดไป ในลำดับขั้นแรก การทำแผนกลยุทธ์ด้านการแบ่งปันข้อมูล สามารถคำนวณได้ รอบแรกของการแบ่งปันข้อมูล
อาจจะไม่กว้างขวางและประสบความสำเร็จอย่างเต็มที่ มันมีบางสิ่งที่ต้องทำในการปรับปรุงความรู้และ เป็น
ธรรมชาติที่จะบรรลุผลอย่างค่อยเป็นค่อยไป
ง. การจัดการเอ เอฟ พี หน่วยอำนวยความสะดวกที่แข็งแรงสำหรับ เอ เอฟ พี อาจจะถูกตั้งขึ้น ประกอบไปด้วย
เจ้าหน้าที่ ที่มีความสามารถและทำงานเต็มเวลา หน่วยนี้จะคอยเชื่อมกับ หน่วยรับผิดชอบ ที่สถาบันของแต่ละ
หุ้นส่วน การชี้นำ การสอดส่อง และ อุปกรณ์ควบคุม อาจจะถูกสร้างขึ้นเสริมให้กับหน่วยอำนวยความสะดวกนี้
จ. การให้อำนาจกับความเป็นหุ้นส่วน ควรได้มีข้อตกลงระหว่างผู้เป็นหุ้นส่วน ไม่ว่าเรื่องใดที่เป็นทางการ หรือ การเตรียมการใดที่ไม่เป็นทางการ ข้อตกลงเช่นนี้ เป็นสิ่งจำเป็นต่อหน่วยอำนวยความสะดวกและคู่สัญญาใน
การขอทรัพยากรที่ต้องการเพื่อเริ่มทำงาน
ฉ. สมาชิกภาพ สามารถเป็นอิสระได้ในทางปฏิบัติ แต่ก็ต้องเข้ากับบางเงื่อนไขที่ต่ำสุด สิ่งนี้จะสัมพันธ์กับข้อความ
ในการผูกมัด ประเภทของการสนับสนุนซึ่งผู้สมัครอาจจะเสนอในลักษณะ องค์กร แบ่งปันบริการ และประเภท
ของข้อมูลที่คู่สัญญาอาจจะแบ่งปันให้กับผู้เป็นหุ้นส่วน

นาย บัมบัง เมอร์ดิโอโน่ ได้นำเสนอว่าผู้เป็นหุ้นส่วนบางคนได้วิจารณ์ว่า เอ เอฟ พี หละหลวมเกินไปไม่มีขั้นตอนที่
เป็นมาตรฐานในการจะเป็นหุ้นส่วนที่คล่องแคล่ว กลไกที่ไม่ชัดเจนในการปฏิบัติงานและกระบวนการตัดสินใจ และ ขาดข้อผูกมัดทางการเงิน เขาได้เสนอแนะถึงโครงสร้างและกลไกที่เป็นระเบียบแบบแผนสำหรับ เอ เอฟ พี ข้อเสนอ
แนะนี้ ถูกคำนวณในร่างฉบับ การประกาศ การสร้างความแข็งแกร่งให้เอ เอฟ พี ร่างฉบับนี้ ประกอบไปด้วย บทความ
ของเนื้อหาระดับองค์กร สมาชิกภาพ และ การสนับสนุนหุ้นส่วน ระหว่างกัน

Top

ครบองค์สมัยประชุมด้านการทำงานนำเสนอกลุ่ม

กลุ่มทำงาน 1 ผู้เป็นหุ้นส่วนและสมาชิกภาพ
ประธาน นาย ทรานสโตโต้ ฮันดาดฮารี (รัฐมนตรีป่าไม้ อินโดนีเซีย)
ผู้เขียนรายงานต่อที่ประชุม นาย ฮิวจ์ สปีชลี่ย์ (ดีเอฟไอดี – ยูเค)

กลุ่มทำงานได้ระบุถึง ความเข้าใจทั่วไปด้านความต้องการผู้เป็นหุ้นส่วน การปฏิบัติ และ การดำเนินงานสำนักเลขา
ธิการ ความต้องการหุ้นส่วนได้ถูกพิจารณา

• ไม่มีข้อจำกัดทางภูมิประเทศต่อผู้เข้าร่วมแต่รักษาทัศนวิสัยตามจริง
• หุ้นส่วนทั้งหมดเท่าเทียมกัน
• ไม่มีความต้องการพิเศษในการเป็นหุ้นส่วน
• ผลประโยชน์หลักหุ้นส่วนที่ไม่ใช่รัฐบาล (แต่จนถึงปัจจุบันนี้ผู้เข้าร่วมจาก เอ็นจีโอ ใต้ ได้เสียความรู้สึกไปแล้ว)
• สมาชิกต้องรับรู้ผลประโยชน์ของสมาชิกภาพ

การปฏิบัติของสมาชิกภาพป่าไม้เอเซีย ควรมีความกลมเกลียวกับผู้ริเริ่มอื่น ๆ เพื่อที่ว่ากิจกรรมจะได้ทำต่อไปได้และ
ไม่แข่งขันซึ่งกันและกัน การปฏิบัติในภูมิภาคย่อย จะเป็นพื้นที่ที่มีประโยชน์ต่อการร่วมมือกันเพื่อเติมความต้องการ
ใดพิเศษ (เช่น ประเด็นชายแดนทั่วไป)

กลุ่มทำงานได้ตกลงกันว่าต้องมีสำนักเลขาธิการ และการเฟ้นหาเลขาธิการ ได้นำมาใช้สำหรับ หุ้นส่วนป่าไม้ลุ่มน้ำ
คองโกอย่างเหมาะสมนี้ ควรเป็นการสนับสนุนหุ้นส่วนโดยเป็นเสมือนบ้านที่ชำระข้อมูลและผู้อำนวยความสะดวก แต่ไม่ควรทำการตัดสินใจตามความชอบของ เอ เอฟ พี

Top

กลุ่มทำงาน 2 แผนงาน
ประธาน นาย ยูจิ อิมาอิซูมิ (หน่วยราชการป่าไม้ ประเทศญี่ปุ่น)
ผู้เขียนรายงานต่อที่ประชุม ด็อกเตอร์ รณสิทธิ์ มณีใส (ประเทศไทย)

กลุ่มงานนี้ทำการทบทวนการเตรียมการในปัจจุบันตามแผนงาน เอ เอฟ พี และระบุจำนวนของการปรับปรุงที่เป็นไป
ได้ แม้ว่าพวกเขาบางคนผู้ที่เข้าร่วมแสดงออกถึงความคิดเห็นที่แตกต่างกันออกไปบ้าง จุดที่ถูกยกขึ้นมาโดยกลุ่ม พร้อมกับหัวข้อที่ถูกยกขึ้นมาในสมัยประชุมซึ่งเป็นไปตามการวิเคราะห์กลุ่มงาน มีสรุปดังนี้

1. เอ เอฟ พี ควรพัฒนา แผนปฏิบัติงาน ในระยะสั้นทั้งหมด เพื่อที่จะมีความคิดเห็นที่ชัดเจน ในสิ่งที่เรามีเป้าหมาย
   ที่จะบรรลุในอีกสองสามปีข้างหน้า
2. สำหรับการคำนวณและการปฏิบัติงานตามแผนงาน ควรมีหลักเกณฑ์ชี้นำที่ชัดเจนและกลยุทธ์
3. ในการประเมินแผนงาน สถานการณ์ปัจจุบันและสิ่งที่ริเริ่มไว้ควรถูกจำแนกและทำรายการของไว้ (การทำแผนอธิบาย)
4. แผนงานควรระบุถึงสิ่งที่ริเริ่มไว้ในระดับเขตที่มีอยู่อื่น ซึ่งอาจจะมีความน่าสนใจ
5. แผนงานควรประสานกับสิ่งที่ริเริ่มไว้ที่มีอยู่กับเป้าหมายที่คล้ายกัน
6. แผนงานควรเป็นไปในทางเดียวกับข้อมูลจากประสบการณ์ในอดีต และความริเริ่มในปัจจุบันของหุ้นส่วนที่
   สัมพันธ์กันในแนวเดียวกับแผนงาน
7. แผนงานจะเพิ่มมูลค่ากับสิ่งริเริ่มที่มีอยู่อย่างไรควรทำให้เห็นชัดเจน
8. การพัฒนา การปฏิบัติการและ ผลที่ออกมาของแผนงานควร “สมาร์ท” (แยกแยะได้ วัดได้ ทำได้ เป็นจริง เวลา) และ “แทป” (โปร่งใส ใช้การได้ ร่วมมือกันได้)
9. สำหรับแต่ละแผนงานควรมีกรอบเวลาที่ชัดเจนเท่าที่เป็นไปได้ โดยเฉพาะสำหรับภาคธุรกิจที่เข้ามาร่วม
10. แผนงานควรมาจากผู้เป็นหุ้นส่วนไม่ใช่จากสภาที่ประชุม (เอเอฟพี) กันเอง หรือจากเลขาธิการ ที่ประชุม (เอเอฟพี) หรือสำนักเลขาธิการเพียงแต่อำนวยความสะดวกตามกระบวนการ
11. แผนงานควรได้มีการคำนวณและปฏิบัติอย่างร่วมมือกันโดยกลุ่มของผู้เป็นหุ้นส่วนไม่ใช่บังคับเอาด้านเดียว ผู้เข้าร่วมบางคนได้เน้นว่าการให้ความร่วมมือเป็นแค่กระบวนการ ไม่ใช่เป้าหมายในตัวมันเอง
12. แผนงานควรเพ่งไปที่สิ่งที่เอ เอฟ พีต้องการที่จะทำจริง ๆ และสิ่งที่ เอ เอฟ พี มีความกังวลจริง ๆ
    ในความเกี่ยวพันกันนี้ ผู้เข้าร่วมบางคนได้ชี้ให้เห็นว่า เอ เอฟ พี มีความชัดเจนในสิ่งเหล่านี้แล้ว เช่น 3 ประเด็นสิทธิ
    พิเศษ บางคนได้แนะนำว่า รายการตรวจของข้อกังวลสำหรับผู้เป็นหุ้นส่วนที่จะแสดงออกถึงความสนใจและความ
    กังวลของเขาอาจจะได้รับการพัฒนา และบางคนได้แนะนำอีกด้วยว่าข้อกังวลบางอย่างและบางประเด็น ที่จะถูก
    ปราศรัยภายใต้ 3 ประเด็นสิทธิพิเศษ ควรถูกจำแนกก่อนที่จะปฏิบัติแผนงานจริง (หมายเหตุ สิ่งนี้ได้ทำแล้วใน เอ เอฟ พี 2)
13. แผนงานควรสามารถส่งข่าวสารที่มีอิทธิพลต่อโลกภายนอก และดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้
14. สำหรับแต่ละแผนงาน ควรมีขอบเขตเป้าหมาย และกลุ่มเป้าหมายที่แยกอย่างชัดเจน
15. สำหรับแต่ละแผนงาน ภารกิจเฉพาะ ความรับผิดชอบ และสิทธิของผู้เป็นหุ้นส่วนที่เกี่ยวพันกัน (เช่น รัฐบาล,
    องค์กระหว่างภาครัฐบาล, สังคมพลเรือน ภาคธุรกิจ เป็นต้น ) ควรได้มีการจำแนกอย่างชัดเจน
16. แม้ว่าอาจจะมีบางรายการที่จะถูกรวมในแบบแผนงาน พวกเขาไม่ควรเป็นข้อผูกพัน มันควรยืดหยุ่นได้
17. เราไม่ควรจำกัดตัวเราเองเฉพาะรูปแบบของ “แผนงาน” สำหรับบางชนิดของกิจกรรม เฉพาะลักษณะพื้นฐาน
    เท่านั้นก็เพียงพอ
18. หุ้นส่วน เอเอฟพี ควรจะการขอร้องอย่างแข่งขันมากขึ้น และสนับสนุน เพื่อเสนอข้อคิดเห็นแผนงาน และ/หรือ เพื่อเตรียมข้อมูลที่ป้อนเข้าไป
    ในความสัมพันธ์นี้ มันถูกชี้ออกมาว่าหุ้นส่วนบางคนนั้นมีเจตนาที่จะทำอย่างยิ่ง ถ้าถูกขอร้อง เมื่อมันถูกกระตุ้น ผู้ที่สมัครในที่จะช่วยเหลือ จะสนับสนุนอย่างแรงที่จะทำอย่าง สมัครใจโดยปราศจากการขอร้อง
19. ร่างแผนงานควรส่งให้หุ้นส่วนเอเอฟพีก่อนการประชุมสามัญ หรือในอีกทาง ผู้มีส่วนร่วมบางท่านชี้ออกมาว่า แผนงานอาจจะถูกคำนวณเสนอให้พิจารณา และ แพร่กระจาย เวลาใดก็ได้ตลอดปี ไม่ต้องคำนึงถึงเวลาของการ
    ประชุม

Top

กลุ่มงาน 3 หัวข้อ เอเอฟพี อื่น ๆ
ประธาน : ดร.โทนิ โซฮาโทโน (รัฐมนตรีการป่าไม้, ประเทศอินโดนีเซีย)
ผู้เขียนรายงานต่อที่ประชุมใหญ่ : คุณ นินา ฮาส ( สำนักงานเลขาธิการ เอเอฟพี ด้านการแบ่งปันข้อมูล )

ปัจจุบันนี้ เอเอฟพีเวบเพจ ที่เก็บ/บันทึก ของความเป็นหุ้นส่วน มีการต่อเชื่อมคอมพิวเตอร์ให้ข้อมูลใหม่เป็นระยะ ๆ เต็มไปด้วยประกาศใหม่ ๆ บนเวบ ความก้าวหน้าของแผนงาน และข่าวอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ เอเอฟพี ข้อมูลพื้นฐาน
ที่แลกเปลี่ยนบนเวบเพจ และจดหมายอิเล็คโทรนิคที่ว่องไวนั้น มีค่าประสิทธิผลและประสิทธิภาพ สูงสุด ในอนาคต เวบเพจต้องการการปฏิรูปในบางบันทึกจากการประชุมครั้งก่อน ที่ยากที่จะพบและ ทำจุดศูนย์รวมข้อมูลที่สนับสนุน
อย่างทันท่วงทีต่อสำนักงานเลขาธิการ เอเอฟพี ด้านการแบ่งปันข้อมูล

ปัญหาบางอย่างของวิธีนี้ได้ถูกจำแนกว่า

• ไม่มีการโต้ตอบและเป็นไปแบบทางเดียว แต่น้อยกว่านั้นเนื่องจากกระบวนการสื่อสารโดยรอบ การใส่ข้อมูล
  ใหม่ ๆ ตัวอย่างเช่น บันทึกการประชุมจะถูกวนเวียนอยู่ที่จุดความสนใจที่ปรึกษากัน ให้ข้อคิดเห็นและขึ้น
  ประกาศไว้ คำแนะนำที่ใช้ติดตั้ง รายการผู้บริการ/ที่ประชุมการปรึกษา เพื่อที่จะทำให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
  ในการแจกจ่ายข้อความอีเมล์และให้หุ้นส่วนได้ปรึกษากันได้โดยตรงและตอบโต้ความคิดเห็นกันอย่างทันที
• บางคนอาจมีปัญหากับการใช้อีเมล์ ในกรณีนี้สามารถร้องขอข้อมูลคอมพิวเตอร์ให้พิมพ์ลงกระดาษจากสำนักงาน
  เลขาธิการว่าให้ส่งถึงท่านเป็นระยะ ๆ
• สำหรับการสื่อสารภายนอก เอ เอฟ พี ไม่ได้แบ่งแยกระหว่างหุ้นส่วนอย่างเป็นทางการหรือคู่สัญญาที่มีความ
  สนใจด้านอื่น ๆ จากสาธารณชนทั่วไป
• เอ เอฟ พี ไม่พร้อมที่จะขยายการสื่อสารภายนอกออกไปกว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่เรียบร้อยแล้วและไม่ควรมีใคร
  กระจาย

สองประเภทที่แตกต่างกันของแหล่งกองทุนให้พิจารณา กองทุนที่มีความถาวรมากกว่าสำหรับสำนักเลขาธิการและ
กองทุนเฉพาะสำหรับกิจกรรม โดยทั่วไป เงินมากมายไหลเวียนไปทั่วเอเซีย รายงาน เอฟเอโอ ระบุว่ามีเงินจำนวน
มากที่หมุนเวียนในกิจกรรมปลูกป่าไม้ ขณะที่ผู้เป็นหุ้นส่วนทั้งหมดรับผิดชอบต่อการหาเงินเข้ากองทุน บางคนมี
ประสบการณ์ที่มากกว่าคนอื่น เอ็น จี โอ มีประสบการณ์ในการหาเงินเข้ากองทุน ผู้เป็นหุ้นส่วนจาก ชุมชน เอ็นจีโอ สามารถแบ่งปันความรู้และประสบการณ์ของพวกเขาในการหาเงินเข้ากองทุน กลยุทธ์กองทุนอื่น ๆ คือ

• บริษัทและมูลนิธิเอกชน
• ขึ้นกับการสนับสนุนโดยสมัครใจจากผู้เป็นหุ้นส่วน
• ขึ้นกับการสนับสนุนที่ประเมินแล้วของประเทศสมาชิก แต่บางรัฐบาลไม่ได้ชำระในส่วนการสนับสนุนของพวก
  เขา ซึ่งหมายความว่า กองทุนยังเป็นเรื่องที่เป็นประเด็นอยู่
• คำแนะนำในการก่อตั้งกลุ่มเพื่อเขียนและจัดการการเสนอแนะกองทุนเพื่อ เอ เอฟ พี

Top

ครบองค์สมัยประชุม

ประเด็นสัมพันธ์กับไฟป่าและการฟื้นฟูป่าไม้
ประธาน ด็อกเตอร์ ดิกกี้ ซิมอรังเคอร์ (โทรเพนบอส – อินโดนีเซีย)

การนำเสนอโดย นาย หลิว จิน หลง และ นาย หม่า ซวงเปียว (ประเทศจีน) นาย ฮวง ชวง และ นาย โต ทัพ (ประเทศเวียดนาม) นาย มาตินัส นานัง (ไอจีอีเอส) นาย จุนเซอิ นาไก (สถาบันเพื่อระบบศตวรรษ ญี่ปุ่น) นาย ฮาร์จันโต้ วายุ ซูคอตโจ้ (ผู้อำนวยการการควบคุมไฟป่า อินโดนีเซีย) และ ด็อกเตอร์ ทาเคชิ โทม่า (ซิฟอร์)

นาย หลิวจินหลง และ นาย หม่า ซวงเปียว (จีน) ได้นำเสนอประสบการณ์ของจีนซึ่งให้ภาพที่ชัดเจนมากของปัญหา
ระดับโลกที่น่าหวาดกลัวและเคร่งเครียดเกี่ยวกับพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม 2 พันล้าน เฮคเตอร์ แล้ว ประเทศจีนซึ่งมีพื้นที่ใช้
สอยใหญ่ที่สุดในเขตที่กล่าวว่า 30เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ใช้สอยเป็นประเด็นในเรื่องป่าเสื่อมโทรมและพวกเขาได้แยก
แยะออกเป็นประเด็นหลักดังต่อไปนี้

• ความเข้าใจที่ไม่ถูกต้องของเงื่อนไขสิ่งแวดล้อม
• ความขัดแย้งในนโยบายของรัฐบาล
• รูปแบบการใช้พื้นที่ไม่สอดคล้องกับสภาวะสิ่งแวดล้อม

เพื่อที่จะปรับปรุง ปัญหาข้างต้น พวกเขาได้ดำเนินการหลายมาตรการและพัฒนาให้เป็นแผนการปฏิบัติโดยวิธี 6 โครงการในการปราศรัยเกี่ยวกับมัน

นายฮวง ชวง และ นาย โต ทัพ (เวียดนาม) นำเสนอประเด็นระดับประเทศ ปัญหาได้ถูกแยกแยะซึ่งมีผลกระทบต่อ ป่า พื้นที่ เอ-1 ล้าน เฮคเตอร์ และประชาชนซึ่งมีชีวิตขึ้นอยู่กับป่าไม้ การศึกษา สังคมศาสตร์-เศรษฐกิจ ในรายละเอียด ได้ถูกดำเนินการเพื่อก่อตั้งประเด็นจริง

การใช้ผลจากการศึกษาสังคมศาสตร์-เศรษฐกิจ พวกเขาได้พัฒนามาตรการเพื่อระบุปัญหาจำแนกได้โดยวิธีการดำเนิน
การแทรกแซงความร่วมมือโดยเกี่ยวข้องกับภาคเอกชน รัฐบาล องค์กรชุมชนพลเรือน โดยเฉพาะกับประชาชนแถบ
ชนบทมากกว่าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ซึ่งมีป่าไม้ขึ้น

แผนงานที่ถูกพัฒนาได้รับการปฏิบัติโดยแผนการปฏิบัติ มันเป็นไปอย่างช้าและยาวนาน แต่หลังจากการทำงานอย่าง
ต่อเนื่อง ผลก็เป็นที่ชัดเจนมีการตระหนักถึงผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคม หลังจากกระบวนการ
และเวลาที่ยาวนานการนำเสนอจาก คุไท ใต้ เป็นตัวอย่างของชุมชนท้องถิ่นมีรากฐานในพื้นที่ ที่ซึ่งชุมชนท้องถิ่น
พร้อมด้วยความช่วยเหลือและการสนับสนุนของ ไอจีอีเอส ได้พัฒนา วีเอจี (ข้อแนะนำการปฏิบัติในหมู่บ้าน) วีเอจี เป็นไปในเชิงปฏิบัติอย่างมากเนื่องจากมาจากพื้นฐานความเป็นจริงและการทำงานระดับพื้นล่างที่ซึ่ง

• มันกระตุ้น และชี้นำสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับกระบวนการตัดสินใจ
• พัฒนานโยบายกับข้อมูลจากผู้คนท้องถิ่นและผู้ตัดสินใจ
• และจัดหาข้อมูลเพื่อสนับสนุนองค์กรจาก เอ็นจีโอ และ วิชาการสำหรับการพัฒนาการประสานงานและ
  สิ่งอำนวยความสะดวก

คำเสนอแนะจากด็อกเตอร์ นาไก จาก สถาบันระบบศตวรรษของญี่ปุ่น นำเสนอสถิติและข้อมูลของการปล่อยไอแก๊ส
เรือนกระจกและไฟป่าอีกครั้งมันเป็นแนวโน้มน่าหวาดกลัวของบางสิ่งต่อระดับภูมิภาคและต่อภาพรวมระดับโลกเช่นกัน
มันเป็นที่ชัดเจนมาก ว่า มันได้เน้นว่าสมาชิกของ เอ เอฟ พี หุ้นส่วน และ รัฐบาลไม่ควรทำผิดพลาดซ้ำอีกและ
เราต้องนำคลังข้อมูลและสถิติจากอดีตและพัฒนาการริเริ่มและการปฏิบัติว่าจะปรับปรุงหัวข้อในการถกระดับภูมิภาค
และชุมชนระดับโลกในอนาคต

และการบริการสนับสนุนสิ่งแวดล้อมซึ่งมีพร้อมในการต่อสู้กับไฟป่าและการตรวจตราไฟป่าสามารถทำได้โดย เอ เอฟ พี ในการต่อสู้กับประเด็นอื่นของป่าในอนาคตซึ่งเรากำลังถกกันอยู่

นาย ฮาร์จันโต้ วายุ ซูคอตโจ้ กับประสบการณ์จากที่ผ่านมา รัฐบาลของอินโดนีเซียได้ยกหัวข้อและการพัฒนาการ
ปฏิบัติและนำมาตรการในการระบุประเด็น พวกเขาได้ปราศรัยถึงประเด็นในอินโดนีเซียจาก 3 ข้อสำคัญที่สุด

1. นโยบาย / การบัญญัติกฎหมาย และ โครงการ
2. กลยุทธ์ในการจัดการกับประเด็นในประเทศ
3. สถิติและข้อมูลจากอดีตเป็นประโยชน์มากในการทำนายและวางแผนการปฏิบัติ เพื่อรับกับไฟป่าเมื่อไรที่มัน
   เกิดขึ้น

ด็อกเตอร์ ทาเคชิ โตม่า ได้นำเสนอ (สำหรับไฟป่าและการฟื้นฟูพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม) ผลของ การประชุม เอ เอฟ พี ครั้งที่ 2 (กรกฎาคม 2546) เพื่อที่จะเตือนผู้เข้าร่วมว่า การปรึกษาในการประชุมปฏิบัติการนี้ควรมีขึ้นเพื่อสิ่งที่พวก
เขาได้ปรึกษากันปีที่แล้วและไม่ควรมีการปรึกษาซ้ำกันในเรื่องเดิม

การปรึกษาจากระดับล่างได้เน้นว่า เป็นการรวมเอาประสบการณ์และการทำงานทั้งหมดในระดับต่างกัน (ระดับพื้นที่
ใช้สอยที่ใหญ่กว่า สู่ระดับประเทศ และ สู่ระดับชุมชนท้องถิ่น) และการทำงานที่แตกต่างกัน ปัจจุบันเป็นเวลาที่ผู้เป็น
หุ้นส่วน เอ เอฟ พี และ สมาชิกทั้งหลายจะได้นำประสบการณ์ทั้งหมด และ การปฏิบัติงานเพื่อนำไปพัฒนากลไก
ระดับภูมิภาค

เนื่องจากมีหัวข้อมากมายที่ทั่วไปยังคงเหลืออยู่หรือแย่ลงในระดับภูมิภาคและทั่วโลก ถ้าเราไม่ทำการร่วมกันและมี
มาตรการเชิงปฏิบัติในลักษณะที่ให้ความร่วมมือกันเดี๋ยวนี้แทนที่จะผลัดไป ก่อนที่จะไม่มีป่าเหลือ

Top

ครบองค์สมัยประชุมในการนำเสนองานกลุ่ม

งานกลุ่ม 1 ไฟป่า
ประธาน ด็อกเตอร์ บิชนู บี บันดารี (ไอจีอีเอส – ญี่ปุ่น)
ผู้เขียนรายงานต่อที่ประชุม นาย กัลดิพ พูเดล (การดูแลนานาชาติ – เนปาล)

งานกลุ่มได้มีการปรึกษากันถึงประเด็นที่เกี่ยวกับไฟป่า เพื่อที่จะปรับปรุงความเข้าใจทั่วไปเกี่ยวกับหัวข้อที่เกี่ยวกับ
ไฟป่า

การวิเคราะห์จากงานกลุ่มมีผลว่า

• ความจำเป็นในการทำงานด้วยกันเพื่อพัฒนาให้ เร็ว ง่าย และ ประหยัดเพื่อตรวจสอบไฟป่า
• ไฟป่าเป็นประเด็นที่ซับซ้อน การกระจายของมันเป็นไปได้กว้าง ควรได้มีคำอธิบายที่กว้างขึ้น เนื่องจากปัจจัยดัง
  เช่น โลกร้อนขึ้น มันจึงต้องการแผนวิสัยทัศน์ระยะยาว
• ไฟป่าเกี่ยวข้องกับความขาดแคลน ประชากรที่เพิ่มขึ้น ความขัดแย้งในการใข้ทรัพยากร ผู้ครอบครองพื้นที่ และ ระบบ สังคม-วัฒนธรรม การเข้าแก้ไขที่ดีควรถูกปราศรัยถึงประเด็นหัวใจนี่
• สนับสนุนการเข้าถึงเช่น ระบบการจัดการป่าระดับชุมชน ที่นำมาใช้ในฟิลิปปินส์ ซึ่งการตัดสินถูกกระทำใน
  ระดับลูกมือ เช่น ประชาชนท้องถิ่นแยกแยะปัญหาของพวกเขาเอง ทำการตัดสินใจเอง วางแผนการแก้ไขเอง สอด
  ส่องกิจกรรมของพวกเขา ปฏิบัติมัน ระดับที่สูงจะเข้ามาเมื่อพวกเขาต้องการผู้เชี่ยวชาญ
• การขาดแคลนความริเริ่มเพื่อรวมไฟป่าภาคเอกชน ดังนั้น เกี่ยวกับผู้ลงทุน/ผู้เล่น ที่เกี่ยวพันเรื่องนี้ (รัฐบาล ไอจีโอ ภาคเอกชนและ ชุมชนพลเรือน) ร่วมทำกิจกรรมพวกเขาและสร้างการรับรู้ของเจ้าของพื้นที่ ชนพื้นเมือง และ ชน
  ท้องถิ่น และ จัดหาสิ่งจูงใจให้พวกเขาเมื่อไรที่ต้องการ
• กระตุ้นให้ชุมชนท้องถิ่นไวขึ้นในการกระตือรือล้น รับผิดชอบ และ แจ้งการเข้าร่วม
• ค้นพบ เอกสารและ เผยแพร่ คำสอนที่มีอยู่แล้ว ความรู้ และ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติที่ดีที่สุดในการจัดการ
  ไฟป่า อย่าย้อนคำสั่ง
• ต้องการงานการวิจัยที่เป็นจริง ในการแก้ไขปัญหาไฟป่า จำแนกกลุ่มเป้าหมาย เข้าถึงผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ นำไปปฏิบัติวิจัย
• เพื่อที่จะสนับสนุนความน่าเชื่อถือ เอ เอฟ พี ควรพัฒนาแผนงานที่ชัดเจนเพื่อใช้ในการจัดการไฟป่า โดยเฉพาะ
  อย่างยิ่งตอบคำถาม 5 ดับบลิว
• พัฒนา กลไกระดับสถาบันเพื่อร่วมมือกับกิจกรรมของหุ้นส่วน
• สร้างความแข็งแกร่งกับฐานข้อมูลที่มีพร้อมอยู่กับองค์กรมากมาย เช่น อาเซียน ไอทีทีโอ เป็นต้น และก่อตั้งสัก
  อย่างซึ่งชมเชยความริเริ่มเหล่านี้

Top

กลุ่มงาน 2 การฟื้นฟูและการปลูกป่าทดแทนในป่าเสื่อมโทรม
ประธาน นาย แฮร์รี่ ซานโตโซ (กระทรวงป่าไม้ – อินโดนีเซีย)
ผู้เขียนรายงานที่ประชุม นาย อาลี ยูซอพ (หน่วยป่าไม้ – ซาราวัก มาเลเซีย)

กลุ่มงานได้ตกลงที่จะวางแผนงานกิจกรรมการปฏิบัติเหมือนกัน จากพื้นฐานหลายจุดที่จัดหามาโดย การประชุม เอ เอฟ พี ครั้งที่ 2 (กรกฎาคม 2546) และ นำไปพิจารณาบางประเด็นที่ยกขึ้นมาในสมัยประชุมโดยผู้นำเสนอ

ความกังวลของผู้เข้าร่วมในหัวข้อรวมถึง

• ความต้องการที่จะจำแนกและแยกแยะ พื้นที่ / ป่า เสื่อมโทรม
• ความต้องการที่จะจำแนกและแยกแยะ ประเภทของการปลูกป่าทดแทน / การฟื้นฟู
• ควรมีการเสาะหาแหล่งกองทุนและ หุ้นส่วนที่มีศักยภาพสำหรับแผนปฏิบัติและการปฏิบัติ รวมทั้ง ภาคเอกชน ผู้ปลดเกษียณ หนี้สำหรับการแลกเปลี่ยนโดยธรรมชาติ (ดีเอนเอส) สิ่งอำนวยความสะดวกสิ่งแวดล้อมทั่วโลก (จีอีเอฟ)
• พื้นที่ที่มีสิทธิพิเศษตามความพร้อมของกองทุนและวัตถุประสงค์ของการปลูกป่าทดแทน (การจัดเก็บ ลุ่มน้ำ หน้าที่ป่าไม้ การพัฒนาชนบท)
• จำแนกอุปกรณ์สิ่งล่อใจและไม่ล่อใจเพื่อกระตุ้นการปลูกป่าและโครงงานการปลูกป่า ในพื้นที่ / ป่า เสื่อมโทรม
• การประเมินความเสี่ยง (เข้าร่วม ทั้ง ความสำเร็จ / ความล้มเหลว ของการฟื้นฟูและ การปลูกป่า เช่น ไฟ การบุกรุก)
• ทบทวน / รวม การวิจัยที่พบเพื่อฟื้นฟูและโครงการปลูกป่า
• ข้อมูลจำเป็นต้องประเมินเพื่อเลือกและการปลูกป่าเพื่อทดแทน ( รวม ชีวกายภาพ สังคม-เศรษฐกิจ สถาบัน เป็นต้น)
• หุ้นส่วนระหว่างรัฐบาล และ ภาคเอกชนเพื่อส่งเสริมการลงทุนเอกชน
• ยุทธวิธี ระดับท้องถิ่น / ภูมิภาค เพื่อสร้างแรงจูงใจแท้จริงสำหรับการปลูกป่า ( เงินรางวัล และ การเป็นอิสระ
  จากกฎระเบียบ)
• ความขัดแย้งระหว่าง ผู้ใช้พื้นที่ / ทรัพยากร
• เกี่ยวกับชุมชนท้องถิ่นในวิธีการฟื้นฟู / การปลูกป่าและ โครงงานที่เป็นปัจจัยหัวใจ รวมถึงวิธีที่จะเพิ่มความ
  สามารถของพวกเขาในการปฏิบัติ
• การเสนอแนะโครงการเพื่อการฟื้นฟู และ การปลูกป่า ควรนำไปเป็นปัญหาระดับสังคม รวมทั้ง การลดการขาด
  แคลนในพื้นที่ พอ ๆ กับ การสนับสนุน สวัสดิการ (ชนบท) สังคม โดยวิธี แบ่งภาค

Top

ครบองค์สมัยประชุม

หัวข้อเกี่ยวกับการตัดไม้และการค้าไม้ผิดกฎหมาย
ประธาน ด็อกเตอร์ อากัส เซตยาร์โซ่ (ผู้อำนวยความสะดวกโครงงาน)

นำเสนอโดย ด็อกเตอร์ ไนเจล ไซเซอร์ (ผู้อำนวยการ โครงการป่าเอเซีย – แปซิฟิค ทีเอ็นซี นาย ฮิวจ์ สปีชลี่ย์ (ผู้ประสานงาน โครงการ เอฟแอลอีจี ดีเอฟไอดี ยูเค) นาย บันจาร์ ยูลิอันโต ลาบาน (ผู้อำนวยการการตลาดและกระบวนการผลิตภัณฑ์ไม้) นาย บิล เมย์นาร์ด (จีเอฟเอส) และ ด็อกเตอร์ ทาเคชิ โตม่า (ซิฟอร์) และ นาง อินดรา เซเทีย เดวิ (แอลอีไอ)

นาย ไนเจล ไซเซอรื นำเสนอว่า การตัดไม้ผิดกฎหมาย เป็นหัวข้อแรก ๆ สำหรับ เอ เอฟ พี เพราะว่าเป็นการสูญเสียราย
ได้รัฐบาล การเข้าและการแข่งขันตลาด ความขัดแย้งทางสังคม ความเสียหายทางสิ่งแวดล้อม และการแบ่งความรับผิด
ชอบของหุ้นส่วน เขายังได้กล่าวอีกว่า การประสานงานระหว่างหน่วยราชการกรมศุลกากร และอื่น ๆ ในแถบเอเซีย แปซิฟิค เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพื่อลดการค้าผลิตภัณฑ์ไม้เถื่อน เขาชี้ว่า การประสานงานระดับภูมิภาคและการผูก
มัดทั้งสองฝ่ายระหว่างหน่วยราชการกรมศุลกากร ที่สนับสนุนโดยประเทศที่ส่งออก สามารถเป็นกลยุทธได้ ต้นทุนที่
ค่อนข้างจะต่ำ และ มีประสิทธิภาพ ยิ่งไปกว่านั้น การจำแนกผลิตภัณฑ์ผิดกฎหมายจำเป็นต้องเสริมความแข็งแกร่ง และนำโดยประเทศส่งออก และแน่นอน โครงสร้างทางกฎหมายจำเป็นจะต้องเสริมความแข็งแกร่งในบางประเทศเพื่อ
การปฏิบัติงานบนพื้นฐานของการจำแนกผลิตภัณฑ์ผิดกฎหมายที่ดีขึ้น

นาย ฮิวจ์ สปีชลี่ย์ ได้ชี้ว่า จำได้ว่า การตัดไม้และการค้าไม้ผิดกฎหมาย ในผลิตภัณฑ์ไม้ปลูกผิดกฎหมาย ได้มาถึงระดับ
ที่น่าตกใจและ การร่วมกันปฏิบัติการเป็นสิ่งจำเป็นในการเข้าปะทะกับปัญหาเหล่านี้ สำหรับเขตเอเซีย ซึ่งค้นหาโดยเฉพาะเพื่อที่จะกำหนดจุดการตัดไม้และค้าไม้ผิดกฎหมาย สองผู้ริเริ่มเป็นขั้นตอนคือ เอฟแอลอีจี เอเซียตะวันออก และ พันธมิตรป่าไม้เอเซีย และ เสนอทางเลือกเพื่อความกลมเกลียวของพวกเขา ซึ่งจากสภาพที่เป็น
อยู่ของการเตรียมการอย่างไม่เป็นทางการ ไปสู่ การรวม ของ สอง องค์กร ในท้ายสุด ต้องมีการการตัดสินใจโดยผู้เข้า
ร่วมในทั้งสองผู้ริเริ่มนี้ กับ ผู้อื่นจากในเขตภูมิภาคเพื่อดูว่ามติของปัญหาฝ่ายใดเป็นสิ่งเร่งด่วนที่สุดในการเล่นบทผู้นำ เพื่อไปให้ถึงการตัดสินใจนั้น ต้องมีภาพที่ชัดเจนของเป้าหมายของแต่ละกระบวนการ รวมกับแนวความคิดเชิงปฏิบัติ ว่าจะปฏิบัติอย่างไรที่จะไปบรรลุถึงมัน รายละเอียดเกี่ยวกับ การเตรียมการการควบคุมโดยเฉพาะความต้องการบริหาร
ของพวกเขา ความพร้อมในเรื่องทรัพยากรและประสิทธิภาพในการทำให้เป็นไปได้ ก็ต้องถูกนำมารวมด้วย มีการ
ผสานกันอย่างเห็นได้ชัดระหว่าง เอ เอฟ พี และ ผู้ริเริ่มอื่น ๆ ซึ่ง ระบุถึงการตัดไม้เถื่อนในภูมิภาค รวมถึงผู้เริ่มใบรับ
รองป่า แพน-อาเซียน และ ไอทีทีโอ การนำเสนอ ของทั้ง อาเซียน และ ไอทีทีโอ และ สมาชิกภูมิภาคของพวกเขาระบุ
ไว้ในการประชุม เอ เอฟ พี ควรทำให้แน่ใจได้ว่าการผสานกันเหล่านี้ถึงจุดสูงสุดแล้ว

นาย บันจาร์ ยูลิอันโต ลาบาน ได้แจ้งนโยบายของอินโดนีเซียในการบรรลุการจัดการป่าสงวน และผู้ริเริ่ม และ การประยุกต์ของ ข้อผูกมัดหลายฝ่าย และ ข้อผูกมัดทั้งสองฝ่าย ในการต่อต้านการตัดไม้และการค้าไม้ผิดกฎหมายของ
ไม้ซุง และผลิตภัณฑ์ไม้เขากล่าวว่าการตัดไม้เถื่อนคือเมื่อวิธีการตัดไม้ในป่าและการขนส่งไม้ขัดแย้งกับกฎหมายและ
ระเบียบของประเทศที่ถูกตัดไม้ ในอินโดนีเซีย เขากล่าวอย่างสุขุมต่อไปอีกว่า ไม้ถูกกฎหมายสามารถพิสูจน์ได้
โดยหนังสือระเบียบป่าไม้ ออกโดยกรมป่าไม้ การพิสูจน์และการสลักหลังโดย บีอาร์ไอเค บนพื้นฐานของ รายงาน
แปรรูปไม้และ หนังสือระเบียบป่าไม้ สำหรับผลิตภัณฑ์ป่าไม้เพื่อส่งออก เขาแนะนำว่า ข้อตกลงใดตามกลไกหรือทาง
ปฏิบัติในการพิสูจน์ทางกฎหมายควรใช้ได้กับทุกประเทศในโลก โดยไม่เลือกที่รักมักที่ชังปัญหาที่เผชิญกับ
อุตสาหกรรมป่าไม้อินโดนีเซีย ต้องได้รับการแก้ไขโดยวิธีข้อตกลงที่สร้างสรรค์มากกว่าที่จะเป็นการต่อต้านทางการ
ค้า ต้นทุนของการพิสูจน์และการปฏิบัติตามกฎหมายนั้นมีสูงเพราะฉะนั้นต้องสนับสนุนให้ผู้ซื้อจ่ายเงินเพิ่มเพื่อทำให้
ธุรกิจมีการแข่งขันได้และเป็นไปอย่างยุติธรรม

นายบิล เมย์นาร์ด และ ด็อกเตอร์ ทาเคชิ โตม่า นำเสนอว่าความจำเป็นในการวิเคราะห์ความถูกกฎหมายของไม้ใหญ่
มาจากการขาดแคลนการควบคุมในประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะแถบเขตร้อน ข้อคิดเห็นของความถูกกฎหมาย
จำเป็นต้องชัดเจนโดยเป็นปัจจัยหลักที่ยอมรับได้ในผู้ลงทุนหลัก ประเด็นอื่นคือ การตามร่องรอยของวัตถุจาก ป่าซึ่ง
สามารถแสดงการยินยอมต่อความต้องการทางกฎหมายผ่านกระบวนการและการค้าในตลาดค้าปลีก มาตรการ
ปัจจุบันที่มีปฏิบัติใจบุคคลที่ สาม พิสูจน์ ถึง ระบบพื้นฐานลูกโซ่ของการเก็บรักษาและการตรวจสอบ เนื่องจากมีวิธี
หลายวิธีด้วยกันในการวิเคราะห์และตามรอยวัตถุจากทรัพยากรถูกกฎหมาย มันจึงเป็นไปได้มากที่สุดที่จะต้องการ
ใช้ระบบที่มีอยู่ที่ต่างกันแล้วแต่ความต้องการของตลาดไม่มีระบบสมบูรณ์แบบในการปฏิบัติพิสูจน์ความถูกกฎหมาย
ของไม้ปลูกและตามรอยวัตถุสู่ตลาด ปัจจัยหลักที่ต้องการในระบบจะเป็นสื่อปฏิบัติในการวิเคราะห์ต้นกำเนิดที่ถูก
ต้องหรือ การร่วมมือ ขึ้นกับความต้องการตลาดพอ ๆ กับ ห่วงโซ่ที่ชัดเจนในการอารักขาเพื่อตามรอยวัตถุโดยกระบวน
การและการค้าสู่ตลาดค้าปลีก ตลาดจะเป็นผู้เล่นตัวหลักในการขับความต้องการเพื่อการพิสูจน์ทางกฎหมาย เช่นนั้นแล้ว มันจะขึ้นกับผู้ประเมินอิสระที่เชื่อถือได้ สิ่งนี้ควรเป็นตัวขับความต้องการสำหรับประชาชนเพิ่มขึ้นใน
การทำตัวเป็นผู้ประเมินและที่ปรึกษาเพื่อช่วยเหลือบริษัทในการพัฒนาการจัดการป่าไม้และโซ่ของระบบการเก็บรักษาเพื่อเข้าร่วมในโครงการ

นาง อินดรา เซเทีย เดวิ นำเสนอว่า แอลอีไอ ได้พัฒนาระบบพิสูจน์ต้นกำเนิดด้านกฎหมาย (แอลโอวี) ซึ่งระบบการ
แยกไม้เพื่อการตามรอยต้นกำเนิดแหล่งไม้ แอลโอวี มีเพื่อจำแนกความถูกต้องทางกฎหมายของแหล่งไม้ใหญ่ ทำโดย
บุคคลอิสระที่สาม ซึ่ง เกี่ยวพันกับนักประเมินและบัญชีผู้เชี่ยวชาญ และ ใช้เครื่องมือพิสูจน์ที่คล้ายกันของ ซีโอซี แอล
โอวี เป็นพื้นฐานจากการเข้าร่วมกันของผู้ลงทุนหลายฝ่าย บทบาทของเครือข่ายเอ็นจีโอและชุมชนเพื่อสอดส่องและ
ป้อนข้อมูลให้กับผู้ประเมิน บทบาทของรัฐบาล คือเพื่อตรวจตรานโยบายของพวกเขาและจัดหาสิ่งจูงใจ และ ส่งเสริม
การรับรองการริเริ่ม บทบาทของภาคเอกชนคือเพื่อปฏิบัติอยู่ในทางที่ดีและถูกต้องตามกฎหมายจากแหล่งของพวกเขา บทบาทของบุคคลที่สาม (ผู้รับรองอิสระ) คือเพื่อพิสูจน์ความถูกต้องตามกฎหมายของแหล่งไม้เป็นก้าวแรกที่จะนำไป
สู่การรับรองบทบาทของชุมชนนานาชาติคือเพื่อซื้อไม้จากแหล่งที่ถูกกฎหมายและให้แรงจูงใจตลาดกับผู้ผลิตที่จะก้าวไปสู่การรับรอง การสนับสนุนจาก เอ เอฟ พี และ อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ ผู้ลงทุน เป็นสิ่งจำเป็นจริง ๆ เพื่อที่จะควบคุม
การตัดไม้ผิดกฎหมาย

การหารือจากการนำเสนอ มีผลดังต่อไปนี้

1. ทำให้กลไกทำงานได้
• สมานการจำแนก การมีปฏิกิริยาต่อกัน และ การผสานกัน
• เสริมกำลัง ความสัมพันธ์
• จัดหารูปแบบเพื่อความเป็นหุ้นส่วน



2. การสร้างความเป็นหุ้นส่วน
• สร้างความเกี่ยวพันกันในหมู่ผู้ลงทุน
• พัฒนาความเป็นหุ้นส่วนสาธารณ เอกชน (เร่งการลงทุน)



3. สร้างพันธมิตรเพื่อกำหนดการข้ามเขต หัวข้อขอบเขตอำนาจหลายฝ่าย
• สร้าง ความแข็งแกร่ง / แน่นหนา
• ส่งเสริมความริเริ่ม
• ผสานภาระหน้าที่สู่เครื่องมือทางกฎหมาย



4.  เสริมสมรรถนะในการควบคุม
   • ปฏิบัติการสร้างสมรรถภาพ
   • ฐานข้อมูลที่แข็งแรงและการแบ่งปันข้อมูลที่โปร่งใส

Top | Back to Key Documents